Nattanun 的个人资料~*- L i f e S t y L e...照片日志列表更多 工具 帮助

日志


11月24日

Profile

ชื่อ            ณัฐนันท์ 
ชื่อเล่น        แป้ง
เกิด           วันอาทิตย์ 15 มกราคม 2532 (ราศีมังกร)
บุคลิก         เงียบ. . . . พูดไม่ค่อยเก่ง แต่รักหมดใจ 555
โรงเรียน       โฮลี่ (Convent of the infant Jesus)
อนาคต        อยากเป็น graphic design ทำงานที่ใช้ภาษา ญี่ปุ่น อังกฤษ
ใฝ่ฝัน          อยากมีบ้านที่ญี่ปุ่น 555 , อยากใส่ชุดนักเรียนของทุกโรงเรียนในโลก!!
สีที่ชอบ        ทุกสี
ที่ประจำ        เจเจ, สนามกีฬา , ที่ที่มีของกิน....
ยามว่าง        ฟังเพลง , เล่นคอม , นอน
อาหาร(ชอบ)       สลัดผัก , อาหารญี่ปุ่น ( ทาโกยาชิ , โอโคโนมิยากิ , ซูชิ , ราเอง ,อุด้ง ฯลฯ อีกมากมาย) , ส้มตำ ,
                    ไก่(ทอด,ย่าง),หมู(ทอด,ย่าง,ปิ้ง) พาสต้า , มักกะโรนี , เกี๊ยวซ่า , แกงเทโพ , พะแนง!!!,
                    สุกี้แห้ง, ราดหน้าหมี่กรอบ. . . . . . .กินทุกอย่างอะ -*-(เยอะหวะ!)
 
ขนม (ชอบ)        โมจิ , ไดฟุกุ (และจำพวกขนมญี่ปุ่น), ขนมโบราณ (ขนมไทย เช่น ขนมต้ม กะละแม ฯลฯ เยอะ!)
ผลไม้ (ชอบ)       ส้มโอ , ฝรั่ง(แช่บ๊วย) , แอ๊ปเปิ้ลเขียว , สตอเบอรี่ , ข้าวโพด
เครื่องดื่ม(ชอบ)     ชา, กาแฟ , นม , น้ำผลไม้
อื่นๆ (ชอบ)         สตอเบอรี่อบแห้ง, เเคนตาลูปอบแห้ง , บ๊วย , เปลือกส้ม , ลูกพลับแห้ง
แหวะ!!              กระเทียม หัวหอม ผักชี พวกกลิ่นแรง ๆ-*-
 
 
interest                      เกมส์ , คอมพิวเตอร์ , shop ! , ตัดผม
                                News *, japanese language ,
                                Cartoons (one piece , barbie, inuyacha , konan ,
                                doraemon etc,.) Movies , dacing
 
bore                          study , taking an exam
 
hate (person)              lier , fake*
love  (person)              kind , think of others , understand
hope                          successful , happy
 
ความกังวล ณ ตอนนี้           เรื่องงานแหละ YBC    T-T  กลัวจะทำไม่เส็ด , ผลการเรียน
                                เรื่องตัง ช่วงนี้จน -*-
 
 
 
*-*-*-
 
 
ไม่รู้จาอัพรายเว้อ
 
รู้แต่ว่าอยากอัพถึงตัวเอง ก๊าก ไม่มีเรื่องไรเล้ย
 
ถึงมี เขียนสิบปีก็ไม่หมด -*-
 
 
เออ ช่วงนี้มีเคืองบ่อยนะ!!!
ไม่พูดด้วยแล่ว เคือง!!!!!!!
 
 
 
จะพยายามไม่นิ่งแล้วนะ พ่อบอกว่า นิ่งเกินไปไม๊แป้ง -*-
"หัดทำตัวร่าเริงซะบ้างนะ"  ค้าบพ่อ ^^"
ปกติพ่อปล่อยๆ ช่วงนี้เรียกกินข้าวทุกวันเลย ป้อนได้คงป้อน 555
 
~
 
 
รักครอบครัว รักน้องหมา เห่าหูแตกทุกวันร่ำไป -*-
 
คิดถึงเพื่อนๆทู้กโคนเล้ยเน้อ
 
สู้ๆ ตัวเอง สู้ตาย ไว้ลาย สู้ๆ สู้เว่ย T-T
 
 
 
 
 
                  
11月21日

Clear!

อารมณ์อัพสเปชมาบ่อยเกิน~
มีสเปชนี่ก็ดีเหมือนกัน ไม่เต็ม ใส่เพลงก็ได้ ใส่รูปก็ได้
ไม่เหมือนทำได ทำไปทำมาก็เต็ม ถ้าอยากเพิ่มก็เสียตัง
ซึ่ง.................................แป้งง๊ก!!!
 
อากาศร้อน
วันนี้ YBC วุ่นวายกันน่าดู ต้องจับเพื่อนๆ 110 คนกับพวกมิสๆถ่ายรูปรวม
ซึ่งกลางแดดหน้าหนาวอันจัดจ้าน  อู้ยยยยย แทบจะสุกตายอยู่และ ไม่ไหวๆ
แดดเนี่ย รู้สึกว่าถ้าโดนมากๆ มันอารมณ์เสียหวะ -*-  ซึ่งช่วงนี้ก็อารมณ์ไร้ซึ่งความร่าเริงอยู่
สงสารมิสเหมือนกันนะ เค้าก็หน้ากระแทกแดดกันใหญ่ -*- สงสารทุกคนๆๆ
เเต่เพื่อ year book ของเรา สู้ๆ
 
แล้วก็วิ่งกันถ่ายรูป เหนื่อยเนอะ พรุ่งนี้ก็มีถ่ายอีก เหนื่อย~
ทุกคนก็คงเหนื่อย สู้ๆนะเว่ย
กูดู อู้ๆ ไงไม่รู้หวะ -*-
 
 
หน้าเคียด
"เป็นไรวะแป้ง!!"
นี่เป็นคำที่วันนี้ได้ยินสิบกว่ารอบ จากสิบกว่าคน...
คือคิดมากหนะ ยอมรับๆ พยายามเก็บอาการและ
แต่เป็นคนคิดอะไร หน้าไปอย่างนั้น มันเคียด มันกดดัน
กลัวจะออกมาไม่ดีพอ กลัวไม่ทัน กลัวหลายๆอย่าง
กลัวไม่ได้อย่างที่ทุกคนหวังไว้ ......................
 
"มึงไม่ต้องคิดเยอะมากก็ได้นะเว่ย เคียดป่าวๆ"
กูว่าคนเราคิดเยอะๆไว้ก็ดี ดีกว่าไม่คิดอะไรเลยนะ..
เห้อ..........................สู้ๆ
 
ขอบคุณที่เป็นห่วงกูนะ ขอบคุณจิงๆ T-T ซึ้ง~                                
 
 
เมื่อเคือง!!
ไม่ค่อยจะมีคนทำให้เราเคืองหรอกที่จิง
มีแต่คนทำให้เรารู้สึกดีเต็มไปหมด 55
 
อย่าให้เคือง เพราะเคืองแล้ว การที่จะหายได้นั้น
มีวิธีเดียวก็คือ ออกห่างไปเป็นเวลานาน ถ้าหายเมื่อไหร่ เมือนั้นก็จะเข้าไปพูดด้วย
แม้แต่หน้าก็ไม่อยากจะมองอะบางที แล้วเราก็ไม่อยากเป็นแบบนั้นกับใคร
เรารู้ตัวเองว่า ถ้ายังยุ่งยาก เราคงรู้สึกแย่ไปกว่านี้แน่
นี่คือทางเดียวที่ทำให้ความรู้สึกเรามันไม่ติดลบไปมากกว่านี้ แล้วก็หายเร็ว
 
เราก็ลืมง่ายหนะ เวลาเปลี่ยนตัวเราได้จิงๆ ถ้าผ่านไปนานๆก็จะลืม
เราก็เลยไม่ค่อยอยากจะเล่าจะปรึกษาใคร ความเคียดมันก็เลยมากองอยู่ที่สมองเรา
จนกว่าจะนานได้ที่ หรือมีเรื่องดีๆเข้ามาทำให้เราลืม
เพราะเวลาเราเล่าไป พอเรื่องมันนานเข้ามันจบไปแล้ว
คนที่ฟังเราก็กลับมายูเทินความคิดเรา กลายเป็นว่ารื้อฟื้นเรื่องแย่ๆขึ้นมา
ทำให้เราอารมณ์เสียซะงั้น!!
 
ที่เราเดินหนี และเงียบๆชินชาทั้งหลายทั้งปวงนั้น
บางทีเราอาจจะกำลังหักห้ามไม่ให้ตัวเองรู้สึกแย่ไปกว่านี้ก็ได้
 
เพราะว่าถ้ารู้สึกแย่ๆมากเเล้ว แม้แต่หน้าเราก็จะไม่มอง!
 
ของกิน
ช่วงนี้ติดกินของมีประโยชน์ 555
รักสลัดผัก รักผลไม้(บางชนิด)
รักสตอเบอรี่อบแห้ง (ไม่ใสไอซ์ซิ่ง -*- )
รักแคนตาลูปอบแห้ง
วันๆได้กินแค่นี้ก็มีความสุขไปวันๆได้แล้วหละ 55
 
 
 
ท้อ~ จะพยายามไม่ถอย
ไอที่อยากอยู่คนเดียวหนะ หมายถึงอยากเลือกที่จะอยู่กับคนที่อยากอยู่
ไม่สิ อยากเลือกที่จะออกห่างกับคนที่ไม่อยากจะอยู่ด้วย
เพราะคนที่เค้าอยากอยู่กับเราก็มี แป่ว  หลงตัวเอง 5555
 
 
 
แค่คิดถึงจิตใจคนอื่นบ้าง คุณก็อยู่กับเราได้แล้วหละ
 
คอมเริ่มจะเน่า ต้องยกไปล้างด่วน!!!
 
งานเยอะจัด แง้ๆๆ
 
กดดัน!-*-
 
 
NEWS
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
11月19日

สบายใจ~

วันนี้อารมณ์ดี ดี้ดี
เนื่องจากว่า ได้สตอเบอรี่มาแล้ว ฮ่าๆๆ
มันไม่ใช่อบแห้งอะ มันเหมือนชุ่มๆ ไม่ได้แห้งสนิด มีเชื่อมๆนิดนึง
ก็อร่อยดี ยังงัยซะก็ต้องปล่อยวาง
เพราะสตอเบอรี่อบแห้งจิงๆนั้น(แห้งสนิท)มันหายาก
 
ไอร้านเดิมที่เคยขาย ดันเปลี่ยนสูตร เป็นสตอเบอรี่ใส่ไอซ์ซิ่ง
อยากจะไปตบกะโหลกเจ้าของร้าน แล้วด่าจิงๆ
ทำของอร่อยให้เหียก!!!
น่าโมโห
หาไม่ได้เลยตู!
 
เราก็ยืนชิมๆๆ ดันไปชิมโดนขิง แหวะๆ แทบอ๊วก!!
เลือกไปเลือกมา หยิบไปหยิบมา สนุกดี 555
 
ไม่รู้ว่าตรงรถไฟฟ้าที่เห็นแวบๆ มันก็เป็นสตอเบอรี่อบแห้งนะ
แต่ไม่รู้ว่ามันอร่อยไม๊ เพราะมันชิมไม่ได้อะ
 
ไปเดินที่เซนทรัลชิดลม เดินอยู่ตั้งนาน เดินคนเดียว
เฮฮากับซุปเปอร์มาเก็ต และของกินที่นั่นมากๆ 555
เออ ทำไมสตอเบอรี่ที่ชิดลมมันถูกกว่าที่พารากอนวะ ทั้งที่ร้านเดียวกัน
แต่แค่คนละสาขา แพงกว่ากัน 11 บาท
 
 
+ enjoy walking alone +
เดินเที่ยวคนเดียว เริ่มจะบ่อย
ไม่ต้องนัด ไม่ต้องรอ ไปเมื่อไหร่ก็ไป กลับเมื่อไหร่ก็กลับ
เดินไปไหนก็ เหงาหน่อย แต่ก็นะ จะเอาใครมาเดินเป็นเพื่อนดีหละ?
ยังหาไม่เจอ 5555
 
 
ก่อนที่จะไปอยู่กับใครได้ ก็ต้องอยู่คนเดียวอยู่กับตัวเองให้ได้ก่อน
 
-*--*-*--*-
 
คนเรานี่ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่เนอะ
ทำไมถึงได้ยุ่งยากขนาดนี้
มัวแต่หมกมุ่นกับความรู้สึกและอารมณ์ของตัวเอง
จนลืมนึกถึงคนอื่นไปบ้างรึป่าว???
คุณเหนื่อยเพราะเราไม่ได้ดั่งใจคุณ
แต่เราเหนื่อยกว่าที่ต้องทำให้คุณได้ดั่งใจ
 
ถ้าเรานิสัยเหมือนคุณ คงโลกแตก
เพราะต่างคนต่างคิดถึงแต่ตัวเอง ลืมนึกถึงคนอื่น
มันดีกับการที่เอาแต่ใจเพื่อตัวเอง
แต่มันแย่กับการที่เอาแต่ใจตัวเองแล้วละเลยคนอื่นๆไปหนะ
 
**
 
difficult to understand
เรา......เป็นคนเข้าใจยากหนะ
บางทียังไม่เข้าใจตัวเอง
บางทีอยากจะสนุก บางทีอยากอยู่นิ่ง แบบ ขออยู่คนเดียวได้มะ?
ไม่รู้ทำไมเป็นคนเเบบนี้ บุคลิกที่ไม่ซ้ำกันซักชั่วโมง 555
มีอารมณ์ชั่ววูบ นับครั้งไม่ถ้วน อารมณ์นิ่ง มนุษย์นำแข็ง
บางครั้งเค้าคุยกันสนุกๆกัน เรารู้สึกว่าไม่เห็นสนุก ลุกออกมาเลยก็มี
ทั้งที่ไม่ได้รำคาญแต่รู้สึกแค่ว่า อยากอยู่เงียบๆ
 
เราเลือกที่จะนั่งแล้วยิ้มให้คนรอบๆ มากกว่าพูดจา เพราะไม่รู้จะพูดอะไร
บางคนก็พูดอะไรที่...เอ่อ.....เราฟังไม่รู้เรื่อง 555
 
ถ้ามีคนถามว่า คิดว่าตัวเองเป็นคนเเบบไหน?
เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะตอบว่าอะไรดี
ใครจะมารู้จักเรา ขนาดเรายังไม่รู้จักตัวเอง -*-
 
 ยังหาตัวเองไม่เจอ 555
แต่ที่รู้ๆคือ ถ้าไม่สบายใจ ก็มีหลายๆคนที่คอยห่วง
ถึงเราจะทำเหมือนไม่เห็นคนที่เป็นห่วงก็เหอะ
อาจจะไม่สนใจ บางคนเราอาจบอกไปว่าอยากอยู่คนเดียวก็มี
แต่จิงๆก็ขอบคุณมากๆเลยนะ
 
โชคดีแค่ไหนที่มีคนเป็นห่วง ใช่ไม๊??
เพราะการที่เราจะห่วงใครซักคนเนี่ย เราคงต้องเห็นเค้าสำคัญมากๆเลย
ถึงได้กังวลเป็นห่วงอยู่ตลอด ....
ขอบคุณมากๆ ถึงเราไม่พูด อาจจะเดินหนีด้วยซ้ำ55 (เลวจิงๆ)
แต่ขอบคุณเป็นภาษาใจแทนแล้วกัน เพราะพูดเป็นคำออกไป พูดไม่ออก
 
ใครจะรำคาญ และว่าคนที่เป็นห่วงตัวเองได้หละ?
บ้าแล่ว!!
 
 
 
อยากกินนม
 
^^ อิ่มอืดกับของอรอ่ย~
 
NEWS*
 
อารมณ์แกะท่าเริ่มจะมา แต่เวลาดันไม่มี -*-
 
 
 
 
 
11月16日

who really know me?

who really know me???
i think no one...
even myself can't ..
 
i'm smile it doesn't mean i say "YES"
do you know that much ha!!
 
i'm depressed now...
i'm sad , bad mood
 
wanna get well soon!!
 
การบ้านที่โรงเรียนเยอะมากเลย
โดยเฉพาะงาน  Typing
ต้องทำที่โรงเรียนเท่านั้น แล้วคือ เยอะมาก เป็นหลายสิบ
T-T เมื่อไหร่กูจะเสดดดด ห๊า!!!
โอย
กำหนดส่งอีก อาทิตย์กว่า แล้วจะทำงายห๊า
 
ทำหนังสือรุ่น
คิด คิด คิด รอ รอ รอ
เยอะอีกเช่นกัน
 
การบ้านก็เยอะ ทำการบ้านไม่ได้อีก 555
 
เบื่อนะ ไม่ไหวและ
ขอพักได้ไม๊ ได้ไม๊ๆๆๆๆๆๆ อยากพัก
 
อยากหยุดทำ หยุดคิด
อยากล้มตัวลงนอนอยู่บนหมอนแล้วคลุมโปง
หลับไป ให้ตัวเองหายเหนื่อยซักที
ได้ไม๊ๆๆๆๆๆ
 
ไม่อยากติดต่อใคร
อยากอยู่ห้องที่มันไม่มีประตู
จะได้ไม่มีใครเปิดเข้ามาได้ อยากขังตัวเอง
อยากอยู่คนเดียว อย่างสงบ~
 
 
+ สงบ +
 
 
11月12日

เสมอ*

ไม่แพ้ก็ชนะ
ไม่มีทางที่จะเสมอตลอดไปหรอก*
 
วันนี้ไปรับสมุดพกมา จะบอกว่าดีใจไม๊ก็ไม่เชิง เสียใจไม๊ก็พูดไม่ถูก
คือก็รู้ตัวอยู่แล้วว่าจะตก ก็ตกจิง 555 ทำใจไว้ก่อน
อันที่ผ่านคะแนนก็ค่อนข้างดี อันที่ตกนี่......อยากจะเอาหัวโหม่งฝาตาย
คะแนนทุเรศ สุดใจขาดดิ้น~
 
แต่ก็ถือว่าดีกว่าที่ผ่านๆมานะ ความรู้สึก*
 
อาจารย์บอกแม่เราว่า เราอะงานเยอะ ต้องหาเวลาเรียน อ่านหนังสือด้วยนะ
เพราะว่าเราอะต้องทำหนังสือรุ่น ซึ่งประชุมก็บ่อย งานก็เยอะ
ห้องเรียนก็ไม่ค่อยได้เข้า อาจารย์บอกว่าถ้าแบ่งเวลาให้ดีกว่านี้
คะแนนก็จะดีกว่านี้แน่นอน
 
น่านสิ!!!
 
ติดอยู่แค่ว่า แป้งไม่อ่านหนังสือคับ555
แป้งไม่เคยทำการบ้านคับ -*-
แป้งเล่นไร้สาระไปวันๆอย่างเดียวเลยคับ-*-
ได้แค่นี้ก็ฟรุกตายห่าแล้วคับ
ก๊าก!!!
 
กะว่าจะตั้งใจเรียน....กะว่า???
คือจะพยายาม ปีสุดท้ายเทอมสุดท้ายและ
แต่งานเยอะ กิจกรรมชนกันกระจาย แต่ก็ดีไม่ว่าง
ทำตัวให้เป็นประโยชน์ซะบ้างเน้อ~
 
ส่วนเรื่องข้างนอกทั่วไปๆ ก็เป็นความสุขเล็กๆน้อย
เหมือนกับว่า โลกแห่งความเป็นจริงมันเหนื่อยอะนะ
ก็ต้องไปอีกโลกนึงเพื่อให้ตัวเองมีความสุข ผ่อนคลายซะบ้าง
เมื่อไหร่ที่โลกนั้นมันไม่มีความสุข เราก็เลือกที่จะปิดโลกนั้นไป
โลกแห่งความเพ้อฝัน ถ้าไม่ได้เพ้อให้สุด ดีสุดๆ บ้าสุดๆไปเรย
จะเพ้อไปทำไมเนอะ เพ้อไปแล้วไร้ความสุข
เพ้อไปเเล้วเคียด ก็เลิกที่จะเพ้อดีกว่า
มันเหนื่อยปล่าวหนะ..
 
จะตั้งใจเรียน
ทำงาน
และอื่นๆ
 
กินทั้งวันเรยหวะเห้อะๆๆ
กินๆๆอยู่ได้ โป๊ก!! ไออ้วนเลย (ด่าตัวเอง-*-)
 
 
ขออยู่คนเดียวนะเพื่อนพ้อง
อย่าเพิ่งเข้าใกล้เรามากเล้ย เข้ามาก็ทำให้เรารู้สึกแย่
ต่างคนต่างอยู่ไปเห้อ เน้อ~
 
 
someone*
ทำไมเวลาชอบใครแล้ว มันก็....อื้มดีเนอะ
เห็นเค้ามีความสุขก็มีความสุข 555 (เสี่ยว)
(ถึงช่วงนี้จะไม่เห็นก็เหอะ)
ความรู้สึกมันอยู่ลึกๆหนะ พูดถึงเหมือนจะเฉยๆ
แต่พอเจอ ความรู้สึกที่อยู่ลึกๆๆนั้น มันก็วิ่งขึ้นมาอยู่ซะเกยตื้น
ได้แต่ยิ้ม ยิ้ม ยิ้มและก็ยิ้ม
5555
 
 
 
อยากจะเรียนให้ดีขึ้น
อยากจะทำอะไรๆให้มันดีขึ้น
อยากจะให้มีอะไรคืบหน้าบ้าง
อยากจะยิ้มทุกวัน
(ช่วงนี้ไร้อารมณ์ อย่าเจ๊าะแจ๊ะหละ)
ไม่เข้าใจเราไม่เป็นไร อย่าพยายามทำให้เราเข้าใจคุณก็แล้วกันหละ
(มันน่าเซง)
 
ความทรงจำสีจางเพียงแค่เพราะเราไม่เจอกัน
 
อยากกินสตาเบอรี่อบแห้ง T-T
 
ง่า
 
 
 
 
 
 
 
 
 
11月10日

นี่มันอะไรกันเนี่ย!

อัพไปรอบนึง หายหมด เซงเป็ด!!
ง้องแง้งๆๆ
 
อยากกินสตอเบอรี่อบแห้งร้านฟาริดาอะ อร่อยซะ!
แคนลาลูบอบแห้งก็อร่อย ง่ำๆๆ
สตอเบอรี่แม่งหมดเอาๆ กูจากินนนนนนน
T-T
เดินไปหาซื้อก็หมด ไปซื้ออีกร้าน มันใส่ไอซ์ซิ่ง ใส่ทะมายห๊า เสียรสชาติ
เดินก็ต้องไกล หาไม่มี หายากไปหนาย อยากกิน T-T
 
งานเยอะมาก กิจกรรม หน้าที่ก็เยอะด้วย
สิ่งเดียวที่ระบายอารมณ์เก็บกดคือการหาของกิน
แล้วปัญหาคือ ของกิน ดันหมด T.T ฮือๆ
sad!!!!!!!!!
 
**
 
คอมเป็นไรไม่รู้ วัยรัสอาศัยเต็มไปหมดมั้ง จะพังและ
มานั่งสแกนตาเหลือกกันเลยทีเดียว
 
วันนี้กลับจากโรงเรียนก็ไปเอ็มโพเรียม ไปกะแตง
รถติดมาก ต้องรีบเรียกรถเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นรอไปเหอะ 2 ชั่วโมง -*-
ไปเอ็มเพราะ แตงอยากกินอาหารญี่ปุ่น ไปฟูจิๆๆ
แตงสั่งๆๆแป้งก็กิน โอโคโนมิยากิ หมด เกลี้ยง! อร่อย~
(ไส้ในมีแต่กะหล่ำ 80 บาท T-T แพง จน!)
 
 
เอ้ย อยากกินสตอเบอรี่ เว่ยยยยยยยยยยย T---T
คิดถึง ไดฟุกุ โมจิ ขาไก่คาราเมล ทาโกยากิ
เกี๊ยวซ่า ราเมง ข้าวพอง ข้าวเหนียวดำ
ขนมอันนั้น อันนั้น แล้วก็อันน้านนอ่า
จำชื่อไม่ได้ แต่จำหน้าตาได้ อยากกิน หื่อ!!!!!!
 
อย่าไปสนใจ เริ่มเข้าขั้นบ้า ตะกะ!!
 
แต่อยากกินสตอเบอรี่อบแห้งใจจะขาดจิงๆนะ อยากอารมดี
แกเท่าน้าน มาให้ช้านกินเดี๋ยวนี้!!
-*-
 
**
 
งานเยอะ คนเยอะ ปัญหานิดๆน่อยๆก็ตามๆมา
มันเลยทำให้ อารมณ์ไร้วิญญานอย่างที่เห็น
เบื่อที่จจะพูด เบื่อคนไม่ฟัง เบื่อคนคิดว่าตัวเองดีแล้ว
เบื่อเบื่อมึง*
การที่รู้ไม่จิงนี่ก็ปล่อยไก่ดีๆนี่เอง เห้อ รำคานๆๆๆ
ชิ่วๆๆๆๆๆๆๆ
 
อยากกินฝรั่ง! เอาอีกละกู พูดเรื่องของกินขั้น *-*
 
รู้ความจิงตั้งหลายเรื่องแต่ไม่พูด มันเหนื่อย โตๆกันแล้ว
เบื่อเว่ยๆๆๆ
 
อยากกินคอนเน็ตโต่ ทุกรส -*- 555 พอๆๆ
 
เซง........จิง
 
ไปหาของอร่อยกินดีกว่า~
 
**
 
เสาร์นี้ เจอกัน MC
HBD มายนะลูกลิง
 
NEWS*
 
ช่วงนี้ไร้อารมณ์ ได้โปรดปล่อยผมไปเมื่อผมต้องการ
อย่ารั้งผมไว้เลย อย่าทำให้ผมรู้สึกแย่
ผมพยายามเงียบ เพราะรู้ว่าคุณยังไม่รู้จักผมดีพอ
ผมให้อภัยแค่ครั้งแรก
ขอร้องคุณอย่าเข้าใกล้ผมมาก เพราะคุณจะล้ำเส้นผม
ถึงตอนนั้นอย่าหาว่าผมเปลี่ยนไป
 
คุณไม่เข้าใจผมไม่เป็นไร แต่อย่าพยายามทำให้ผมเข้าใจคุณ
 
 
11月5日

Busy

ช่วงนี้อยู่โหมด Busy
WOrK!!!!
 
เปิดเทอมแล้ว เรียนเทอมสุดท้ายก็ต้องทำคะแนนให้ดีๆชะมะ
แล้วก็ต้องทำกิจกรรมให้ออกมาประทับใจ
หนังสือรุ่นของปีเรา
งานเยอะน่าดู
ปีสุดท้ายของชีวิต ม.ปลาย แล้วสินะ อยากจะทำทุกอย่างให้มันดีที่สุด
ไม่อยากเสียดาย แล้วพูดกับตัวเองว่า น่าจะทำได้ดีกว่านั้น
เวลามันย้อนกลับได้ซะที่ไหนหละ...
 
วันนึงมันน่าจะมีซัก 34 ชั่วโมง คงทำอะไรได้มากมายกว่านี้
 
*~
 
ตื่น ตี 5
นอนต่อแล้ว มันไม่หลับ เพิ่งรู้ว่าตื่นตี 5 เนตเร็วเว่ออะ
ตื่นมาก็กินโดนัท(ไปเยอะ) แล้วก็มาเปิดคอม
ท่อง internet เรื่อยเปื่อยๆ
 
เฮ้อ..
 
ปวดท้อง*
 
เมื่อวานไปกิน ซิซเล่อร์กับเอ็มซีมา ก็อืดโคด!!
วันนี้มีนัดกินกับครอบครัวตัวเองอีก ก๊าก!
หมูแป้งมาแล้ว~
-___-''
 
 
อยากทำงานให้เส็ดเร็ว ดีๆด้วย
อยากให้ทุกคนร่วมมือกัน ไม่ใช่โยนอย่างเดียว เหนื่อยนะ~
 
ไม่อยากจะเป็นบันได อยากเป็นคนเหยียบบนบันไดบ้าง
เมื่อไหร่จะพัฒนา~ ห๊า?
 
นอยๆ
 
 
พีเอส
รักครอบครัว กะ น้องหมา สุดๆ
คิดถึงเพื่อน (งานโรงเรียนปีนี้ยุค city ) น่าหนุก
เหนื่อย....
ท้อ...
ไม่ถอย!!!
 
 
 NEWS*
MC
 
 
----------------------------------
 
 
 
11月2日

MY Feeling*

พูดถึงเรื่องอัพสเปช คุณจะรู้สึกได้ถึงความรู้สึกคนเขียน
ถ้าเราเบื่อ เราก็จะอัพเเบบเปื่อยๆไร้เรี่ยวเเรง
ถ้าเรามีความสุข เราก็จะอัพอย่างร่าเริง อ่านแล้วสนุกสนาน รึป่าว??
ถ้าเราโมโห ความรู้สึกโกดจะปนกับตัวหนังสือที่เราเขียนลงไป
ถ้าเราเศร้า เสียความรู้สึก ก็จะเป็นอารมณ์ บ่น นานเรื่อยๆ
 
เข้าเรื่อง...
 
 
เรื่องแรก.....
วันนี้เปิดเทอม เจอเพื่อน คิดถึงมากเลยนะ อีกไม่กี่เดือนก็จะไม่ได้เห็นหน้าพวกแกแล้ว
อยากจะยืดแขนให้สุดแขนแล้วกอดพวกแกไว้ให้แน่นๆ นานๆ ** ฮึบ ** ~~~~~
 
ไม่ได้เรียน คิดว่าครูคงเข้าใจเพราะไม่ได้เจอกันมานาน ปล่อยให้เมาท์ 1 วันเต็ม----+
กราบงามๆให้ครูที ------+ ที่ให้พวกเราได้เมาท์แตกกัน ฮ่าๆ
 
คิดแล้วก็ใจหายเหมือนกัน จากนี้ไปก็ต้องเจออะไรอีกมากมาย.... ต้องโตขึ้น แกร่งขึ้น..
ไม่อยากโต ไม่อยากจะแบกภาระ หรือรับสิ่งกดดัน ไม่อยากเจอแบบนั้นเลย..............
 
ออกไป คงคิดถึงที่นี่น่าดู โรงเรียนโฮลี่ ชุดชมพู กระโปรงเทาที่ใครก็ไม่อยากจะใส่
กระเป๋า ประกันภัยที่ใครๆก็ไม่กล้าจะถือ . . คิดถึงความรู้สึกแบบนั้นตอนเข้ามาใหม่ๆจัง~
 
ต้องเริ่มทำหนังสือรุ่นอย่างจิงจังซักที เวลามีน้อย ต้องเรียน กิจกรรม ทำงาน .... ฯลฯ
ต้องหัดเป็นคนที่รู้จักรับผิดชอบอย่างที่ตัวเองไม่เคยเป็นมาก่อนซักทีสินะ
 
 
*~
 
ความรักของเราไม่รู้ว่าเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ตอนไหน และกับใคร ไม่รู้ว่า ที่ผ่านมาเราเรียกว่ารัก รึยัง?
ทำไมบางคนยอมทุกอย่างเพื่อมันได้ ทำไมบางคนเปลี่ยนตัวเองเพราะมันได้  แล้วทำไม
บางคนเลือกที่จะจากไปจากโลกใบนี้เพราะเพียงสูนเสียความรักของตนไป..........ทำไม?????
 
ความรักของเรา ไม่สิ เราเรียกว่า ความสุขของเราเกิดขึ้นหลายครั้ง และจบลงหลายครั้งเช่นกัน
ความสุขแต่ละครั้ง ทิ้งความเสียใจไว้เตือนใจตัวเราตอนจบทุกที
ความทุกข์ที่ผ่านๆมา ก็จะจางหายไปเมื่อเวลาผ่านไป มันก็ได้แค่เตือนใจตัวเอง แต่ยังงัย
ก็ห้ามใจตัวเอง ไม่ได้อยู่ดี  ใครไม่อยากจะมีความสุขบ้างหละ?? ความสุขกับความรัก มันดีออก..
เราไม่กลัวที่จะเริ่ม แต่เรากลัวตอนจบของความรักมากๆเลย กลัวจนไม่อยากจะเริ่ม มันเจ็บนะ
 
คุณรู้มั้ย การที่นอนไม่หลับ เพราะหัวใจในร่างกายคุณสั่น และเต้นแรง สมองคุณคิดถึงแต่ความทุกข์
คุณห้ามตัวเองให้หยุดคิดไม่ได้ คุณห้ามหัวใจตัวเองให้หยุดสั่นไม่ได้ คุณยืนด้วยตัวคุณเองแล้วหมดแรง
ราวกับว่าถ้ามีลมแรงๆพัดผ่านมา คุณจะต้องล้มลง ภาพแห่งความสุขมันกลับทำร้ายคุณเพราะคุณไม่สามารถ
กลับไปได้แบบนั้นอีกแล้ว.........มันเป็นความรู้สึกมืดมน จนอยากจะหลับแล้วไม่ต้องตื่น
 
ไม่อยากจะเจอคับ......ความรู้สึกแบบนั้น
 
มีคนเข้ามามากมาย ก็ไม่ได้คิดอะไรนอกจากคบไว้เป็นเพื่อนกัน เราก็เคยลองคิดกลับกันว่า
ถ้าเราไปชอบคนที่เค้าคิดแบบเราหละ??? คง.....ไม่รู้สิ อาจจะเศร้าได้แหละ ที่คุณไปสนใจคนที่เค้าไม่สนคุณหนะ
เศร้าป่ะหละ? แต่ก็มีความสุขเล็กๆน้อยๆนะ ที่ได้เฝ้าดูเฝ้ามอง แต่ถ้าตัวเค้ามีคนครอบครอง ความสุขเล็กๆน้อยนั้น
คงเป็นความทุกข์ที่ยิ่งใหญ่เลยหละ อะไรวะ!! ก็คนมันชอบหนิ แม่งงงง.ง.ง  มึงเป็นใคร ห๊า! ( ด่าไอคนที่มายุ่ง )55
ถึงตอนนั้น คงจะได้แต่นั่ง กะทืบเท้า ม่ายยอมๆ 55  แต่จะทำอะไรได้ว้า    เค้ารักกัน..
 
บางทีไม่ลองก็ไม่รู้ . . . จีบสิๆๆ เอาใจเข้าๆๆ take careๆๆ เอาใส่ใจ ให้เค้าสนใจ ( พูดกับตัวเอง )
ได้แต่พูด......................โทดที ทำไม่เป็น -_-''
ถ้าผลลัพธ์มันออกมาดี ก็คงมีความสุขที่สุดได้เลยหละ แต่ถ้าไม่หละ!! ก็ยังดีที่ลอง ที่พยายาม  เนอะ!
 
เป็นคุณ จะลองเสี่ยงมั้ย? หรือจะปล่อยไป ได้แค่มองก็พอใจแล้ว  อย่างนั้นหรอ???
 
ส่วนใหญ่จะชอบคนที่เข้าหาเราก่อนนะ เพราะเข้าหาใครไม่เป็น
แล้วสมมุติคนที่เราชอบ เค้ารู้ว่าเราชอบ แล้วเค้าตอบรับดี ก็จะทำให้ดีขึ้นเรื่อยๆ
แต่ถ้าจะให้เราไปพยายามอะ................เราเลือกตัดใจเลย เราพยายามไม่เป็น
ไม่ใช่ไร้ความพยายามนะ แต่วางตัวไม่ถูก ลำบากใจ -*- กลัวเค้าจะกลัวเราด้วย แบบ อีนี่ตื้อหวะ!!
 
เวลาไม่รู้ว่าเราควรจะเดินไปทางไหนนี่..............ลำบากเหมือนกันเนอะ
 
 
*~
 
 
อยากไปอุทยานน้ำพุร้อน ไปนั่งรถม้า  อยากไปจัด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 
 
รักครอบครัว
เจอเพื่อนแล้ว คิดถึงมั่กๆเลยน้า
 
MC
เสาร์นี้ไปลุย
ขอให้โชคดีสู้ๆๆๆ
 
อาทิตย์นี้ ไปกิน บุฟเฟ่ อ้วนเป็นหมูและ ห่า!
 
อยากกินสตอเบอรี่อบแห้งมาก
แคนตาลุป อบแห้ง
ฯลฯ
 
คิดถึงของกินที่ พาราก้อน 55
 
เกียดผมตัวเอง*
 
T-T  ยี้ๆๆ